Pomyśl o związku jak o żywym organizmie, który potrzebuje tlenu do życia.
Tlenem jest tutaj wzajemność, energia, która krąży między dwojgiem ludzi, według korespondenta .
Kiedy jedna osoba tylko wydycha, dając ciepło, troskę, uwagę, a druga tylko wdycha, nie dając nic w zamian, ciało zaczyna się dusić. Nawet najbardziej przepełniona miłością osoba w końcu poczuje się wyczerpana.
Zdjęcie: Pixabay
Ten brak równowagi rzadko jest złośliwy. Częściej jeden z partnerów po prostu przyzwyczaja się do otrzymywania, a drugi do dawania, znajdując w tym wartość lub unikając poczucia winy. Powstaje niezdrowa umowa, która jest utrzymywana w milczącej zgodzie przez obie strony, dopóki dającemu nie zabraknie energii.
Psychologowie zauważają, że chroniczne niedopasowanie w parze zabija nie tylko uczucia, ale także szacunek. Ten, kto tylko bierze, zaczyna podświadomie postrzegać dawcę jako zasób, a nie równego sobie. Ten, kto tylko daje, traci szacunek do samego siebie, ponieważ jest stale wykorzystywany. Miłość nie przetrwa długo w takiej atmosferze.
Eksperci mówią o znaczeniu „emocjonalnej księgowości”, która nie ma nic wspólnego z merkantylizmem. Chodzi o świadome śledzenie: czy czuję, że moje wysiłki są dostrzegane i doceniane? Czy mam poczucie, że mój partner również inwestuje w nasz wspólny świat, a nie tylko na moje polecenie? Jeśli obie odpowiedzi są przeczące, nadszedł czas, aby włączyć alarm.
Przywrócenie równowagi jest trudnym zadaniem. Dawca musi nauczyć się prosić i otrzymywać, co często jest trudniejsze niż dawanie. Biorący musi zacząć dostrzegać potrzeby drugiej osoby i przejąć inicjatywę. Jest to bolesne dostosowanie, które wymaga dużo czasu i cierpliwości.
Osobiste doświadczenie sugeruje, że rozmowa o równowadze nie powinna zaczynać się od oskarżeń („nic nie robisz”), ale od opisu swoich uczuć: „Czuję się zmęczony i samotny, brakuje mi twojego wsparcia w codziennym życiu/emocjach”. Eliminuje to reakcję obronną i przenosi dialog w konstruktywnym kierunku.
Czasami brak równowagi między wkładami jest symptomem głębszego problemu: odmiennego rozumienia samego związku. Dla jednego są one wspólnym projektem wymagającym wysiłku; dla drugiego są miejscem rozrywki i konsumpcji. Dopóki ta fundamentalna rozbieżność nie zostanie rozpoznana i przedyskutowana, wszystkie taktyki będą miały jedynie tymczasowy efekt.
Zdrowa równowaga to nie matematyczna równość 50/50 każdego dnia. To ogólne poczucie sprawiedliwości na boisku. Dziś ja wspieram ciebie, jutro ty wspierasz mnie. Oboje wiemy, że możemy na sobie polegać, a ta wiedza sprawia, że związek jest naprawdę bezpieczny i pożądany dla nas obojga.
Czytaj także
- Jak twoje oczekiwania kradną teraźniejszość: dlaczego projekcje uniemożliwiają ci zobaczenie prawdziwej osoby
- Dlaczego potrzebujemy rytuałów, aby pożegnać się z przeszłymi związkami: jak zamknąć drzwi, aby otworzyć nowe
