Każdy wyobraża sobie rozładunek jako sposób na pozbycie się dodatkowych kalorii po uczcie, ale to wcale nie jest jego prawdziwa wartość.
Krótka przerwa w jedzeniu daje wytchnienie nie tyle żołądkowi, co złożonemu systemowi regulacji hormonalnej, pozwalając organizmowi przestawić się z ciągłego trawienia na inne procesy – naprawę i oczyszczanie komórek, donosi korespondent .
Efekt utraty wagi po jednym dniu na kefirze lub kaszy gryczanej jest często zwodniczy i wiąże się z utratą wody, a nie tłuszczu. Co ważniejsze, takie praktyki, jeśli nie zamieniają się w przemoc, uczą odróżniać głód fizyczny od chęci jedzenia dla towarzystwa, z nudów lub po prostu dlatego, że jedzenie jest dostępne.
Zdjęcie:
Próbowałem różnych schematów i zdałem sobie sprawę, że najbardziej skutecznym nie jest głodzenie się, ale po prostu uczynienie dnia tak prostym i monotonnym, jak to tylko możliwe pod względem jedzenia. Taka „nuda dla żołądka” nie prowokuje myśli o jedzeniu i pozwala skupić się na innych rzeczach.
Nagłe ograniczenie kalorii do 500-800 w ciągu dnia może rzeczywiście przyspieszyć metabolizm, poprawiając wrażliwość na insulinę. Ale działa to tylko jako epizod, a nie jako system – ciągłe niedożywienie spowalnia metabolizm, powodując, że organizm czepia się każdej kalorii.
Kluczową zasadą jest wybranie jak najspokojniejszego dnia na rozładunek, bez fizycznego i emocjonalnego przeciążenia. Próba zrobienia tego w pracowity poniedziałek spowoduje załamanie nerwowe i wieczorne obżarstwo, negując cały sens.
Najważniejszą rzeczą, jaką robi rozsądne rozładowanie, jest zresetowanie nawyków żywieniowych i odzyskanie zdolności do odczuwania naturalnego głodu. Po dniu prostego jedzenia nawet zwykła owsianka wydaje się niesamowicie pyszna, a chęć dodania do niej tony cukru i masła znika sama.
Takie dni lepiej planować nie według kalendarza, ale według sygnałów organizmu – gdy po świętach czy stresie czujemy się ociężali i brak nam lekkości. To powinien być gest troski, a nie kara za wczorajsze ciasto.
Próba zrównoważenia zaplanowanej na wieczór uczty porannym głodem to prosta droga do przejadania się. Przyjdziesz na imprezę z wilczym apetytem i zjesz trzy razy więcej niż zjadłbyś, gdybyś podszedł do kolacji w normalnym stanie.
To nie ciało naprawdę się rozładowuje, ale głowa, uwalniając się od przymusu ciągłego żucia czegoś. Ten efekt psychologiczny – zdolność do robienia przerw – jest o wiele cenniejszy niż jakiekolwiek mityczne „oczyszczanie”.
Czytaj także
- Dlaczego należy jeść powoli: nieoczywisty związek między szybkością jedzenia a wielkością porcji
- Jak siła woli prowadzi do załamań: paradoks kontrolowania zachowań żywieniowych
