Wydaje się, że przeszłość partnera powinna pozostać poza nawiasem waszej wspólnej teraźniejszości.
Psychologowie twierdzą jednak, że aby zrozumieć osobę, która jest teraz przed nami, czasami trzeba uważnie przyjrzeć się jej przeszłości. Nie chodzi o przesłuchiwanie z uprzedzeniami, ale o zrozumienie kontekstu, donosi korespondent .
Jego reakcja na twoje spóźnienie może pochodzić z rodziny, w której spóźnianie się miało na celu tylko zranienie. Jej niezdolność do przyjęcia pomocy może wynikać z traumy, w której zależność oznaczała niebezpieczeństwo.
Zdjęcie: Pixabay
Nie jest to usprawiedliwienie dla toksycznych zachowań, ale ważne wyjaśnienie, które pomoże ci wybrać właściwą strategię. Zainteresowanie przeszłością nie jest ciekawością intymnych szczegółów, ale zainteresowaniem historią kształtowania się osobowości.
Jak był traktowany jako dziecko? Jakie relacje widział między swoimi rodzicami? Co uważał za normę? Odpowiedzi składają się na zrozumiałą mapę jego oczekiwań i obaw.
Byli, pomimo całej bolesności tego tematu, są również częścią historii. Nie trzeba znać wszystkich szczegółów, ale warto zrozumieć, jak zakończyły się poprzednie poważne związki i jakie wnioski wyciągnęła z nich dana osoba.
W przeciwnym razie może nieświadomie rzutować na ciebie scenariusz z przeszłości. Kluczową zasadą jest to, że dzielenie się przeszłością powinno być dobrowolne i odbywać się w bezpiecznym środowisku.
Jest to akt zaufania, a nie obowiązek. Presja i ultimatum doprowadzą jedynie do tego, że partner zamknie się w sobie lub wymyśli społecznie akceptowaną, ale fałszywą historię.
Po usłyszeniu trudnych szczegółów ważne jest, aby traktować je z szacunkiem, a nie dewaluować („zapomnij o tym, to nic takiego”) lub wykorzystywać je przeciwko tobie w przyszłości („tak, cóż, wszyscy twoi chłopcy byli łajdakami”). To delikatny materiał, który został ci powierzony.Osobiste doświadczenie pokazuje, że takie rozmowy mogą być potężnym katalizatorem intymności. Kiedy dowiadujesz się, przez co przeszła dana osoba, jej obecna „dziwność” nabiera sensu. Oznacza to więcej współczucia i mniej powodów do urazy.
Ważne jest, aby nie wchodzić w rolę terapeuty lub zbawiciela. Twoim zadaniem jest zrozumienie i adaptacja, a nie leczenie. Jeśli urazy są poważne i uniemożliwiają ci życie tu i teraz, najlepszą radą jest delikatne zachęcenie partnera do rozważenia profesjonalnej pomocy.
Znajomość przeszłości pomaga oddzielić „jego osobiste demony” od waszych prawdziwych problemów jako pary. Przestajesz postrzegać każdą jego niespokojną reakcję jako konsekwencję twoich błędów. Oszczędza to mnóstwo nerwowej energii i pozwala budować zdrowsze granice.
Przeszłość jest fundamentem, na którym stoi twój partner. Ignorowanie jej jest jak budowanie domu bez znajomości gleby. Możesz zbudować piękne ściany, ale pękną one przy pierwszej burzy. Wiedza daje ci możliwość wspólnego wzmocnienia tego fundamentu.
Czytaj także
- Jak gniew staje się tarczą: kiedy gniew w związku ukrywa bardzo różne uczucia
- Dlaczego jeden zawsze potrzebuje więcej: co zrobić, gdy miłość jest nierówna?
